تا بحال بسیار شنیده ایم که شخصی عنوان کرده که روزه هستم و این روزه می تونه روزه ی ماه مبارک رمضان، روزه مستحبی و یا روزه سیاسی باشه.

من نیز اسم غیبت خود را در این یک ماه و نیم، روزه اینترنتی گذاشته ام. که در اولین سال استفاده از اینترنت با خود عهد بستم که برای عدم وابستگی به جاذبه های این دنیای مجازی، هر ساله، حداقل یک ماه به گفته خودم روزه اینترنتی بگیرم. که البته این روزه مانند روزه سیاسی، زمان معین ندارد و هر گاه احساس کنم که بیش از روزهای دیگه در این دنیای مجازی گردش می کنم، همان زمان نیز آغاز دوره ی روزه من باشد.

و البته این را هم باید بگویم که وظایف شغلی من در این سال، خود کمتر به من اجازه می داده که بخواهم مشغول این سر گرمی باشم ولی برای پایبند بودن به تعهد دیرین خود، امسال نیز روزهای پایانی ماه رمضان را برای این اقدام برگزیدم.

شاید این مساله از جانب شما خنده دار نیز باشد، ولی من می گویم همان قدر که روزه در ماه مبارک رمضان برای من نتیجه بخش بوده و خواهد بود، این روزه نیز مزایایی دارد که فقط در مرحله ی عمل متوجه آنها می شویم.

و البته به شما نیز پیشنهاد می کنم، تا این ایده را امتحان کنید و خواهید دید که بی فایده هم نیست. چرا که در این زمان می توانید وقت هایی را که قبلا به استفاده از اینترنت می پرداختید به خواندن کتاب، تمرین موسیقی ، مشق خوشنویسی و نقاشی و . . .  بپردازید و در پایان ماه، متوجه می شوید که از زمانهایمان بهتر نیز می توانیم برخوردار شویم.

و البته بیش از همه در این ماه دلتنگ وبلاگم شدم .

و در همین جا از همه ی شما صاحب نظران عزیز، که من را از نظرات خود بهره مند ساختید سپاس گذارم و همیشه منتظر شنیدن نظرات پر بار شما هستم.

                                                                                     قدرتمند ، عادل و دریا دل باشید.