بساط جشن ملی را جای دیگری پهن کنید.

فوتبال تحمل نکرد .بله بالاخره فوتبال هم آدم است، یک جایی کم می آورد، 70 میلیون شاید کمتر شاید بیشتر ایستاده ایم روی شانه هایش خب می پوکد.می خورد زمین. چرا با این بنده خدا اینطور برخورد می کنیم که وقتی کم آورد و زانوهایش زیر این فشار وا رفت این طور سرخورده و وامانده به خودمان بپیچیم و لعن و نفرینش کنیم که چرا زیر پای ما را خالی کرده است .

مگر گنجایش او برای کشیدن این همه آدم چقدر است ؟

اصلاً چرا ما کمبودهای مان از جای دیگر را از فوتبال طلب می کنیم؟

ما کمبود جشن داریم. بله. بودند کسانی که در همین شهر تمام طول فوتبال را به رنگ زدن صورت شان مشغول بودند تا در جشن بعد از مسابقه شرکت کنند بدون اینکه کاری به نتیجه داشته باشند.

سال های سال است که وظیفه جور کردن سور و سات چنین جشنی را به گردن فوتبال انداخته ایم .

بهانه ای که بتوانیم به کمک آن به خیابان بریزیم، همدیگر را بغل کنیم و تبریک بگوییم .

نه اینکه در سایر زمینه ها عقب افتاده باشیم نه، کشتی و وزنه برداری در المپیک برای مان طلا آوردند .بچه درسخوان ها در المپیاد فیزیک، شیمی، کامپیوتر و . . . نشان دادند که مخ شان خیلی بیشتر و بهتر از همتایان خارجی کار می کند و یا همین اواخر دستیابی به فن آوری انرژی هسته ای گواه دیگری بود به قابلیت ها و شایستگی ها؛ برای هر کدام از این ها می شد به خیابان ریخت و هلهله کرد و جشن ملی راه انداخت .

اما انگار چیزی جز فوتبال نمی تواند ما را از زمین بکند. . .

                                                                                                      روزنامه گل

                                                                                            روز دوشبه 29خرداد 1385

این قسمتی از متنی است که در روزنامه گل روز دوشبه 29خرداد 1385 توسط آقای رضا خدادادی نوشته شده است و من به این دلیل بخشی از آن را اینجا آوردم که در یکی از پست های قبلی به این موضوع پرداخته بودم و این مطلب تاییدی بر حرف های من بود و البته خوشحالم که این مطلب از طرف یکی از افرادجامعه ورزشی مطرح شده است و ایکاش کمی مردم و مسئولین ما را به فکر وامی داشت که فکری برای این مشکل بکنند.

و حالا در ادامه این خبر خوش را که از سایت http://www.baztab.com/news/41004.php  دریافت کرده ام می آورم تا در ادامه خود به نتیجه گیری بپردازید.